Samsun İmam Hatip Lisesi 1995-96 Mezunları Geleneksel İftarda Buluştu

Zaman geçiyor… Yıllar akıp gidiyor… Hayat herkesi farklı şehirlere, farklı mesleklere, farklı sorumluluklara savuruyor. Ancak bazı dostluklar vardır ki araya ne mesafe girer ne de takvim yaprakları. İşte o dostluklardan biri, Samsun İmam Hatip Lisesi 1995-96 mezunlarının yüreklerinde taşınan kardeşlik bağıdır. Aynı sınıfta, aynı sırada omuz omuza hayaller kuran, aynı öğretmenlerden ders alan, aynı bahçede koşturan mezunlar, Ramazan ayının manevi ikliminde bir kez daha bir araya geldi. Geleneksel hale gelen iftar programı bu yıl da yoğun katılımla gerçekleştirildi. Buluşmanın adresi ise Güleryüz Restorant oldu. Aynı Sıra, Aynı Hatıra, Aynı Yürek İftar saatine dakikalar kala masalar doldu, yüzler gülümsedi, gözler birbirini aradı. Yıllar sonra karşılaşan dostlar, ilk bakışta gençlik yıllarındaki heyecanı yeniden hissetti. Saçlara düşen aklar, yüzlerdeki olgunluk, hayatın bıraktığı izler vardı; fakat bakışlardaki samimiyet hiç değişmemişti. Ezanın okunmasıyla birlikte eller semaya açıldı. Yapılan dualar, yalnızca açılan oruçlar için değil; geçmişe, vefaya, dostluğa ve kaybedilen zamanın telafisine dair içten niyazlardı. O an, aynı sofrada sadece yemek değil; hatıralar, umutlar ve yılların biriktirdiği özlem de paylaşıldı. Hatıralar Masaya Kondu İftarın ardından çaylar geldi, sohbet derinleşti. İşte o an zaman adeta geriye sardı. Okul koridorlarında yankılanan ayak sesleri, teneffüslerde yapılan şakalar, sınav telaşları, öğretmenlerin nasihatleri tek tek hatırlandı. Kimi anılar tebessüm ettirdi… Kimi anılar iç burktu… Kimi anılar “Ne çabuk geçti yıllar” dedirtti… Bir arkadaşın yaptığı unutulmaz bir espri kahkahalara sebep olurken, bir başka hatıra gözleri nemlendirdi. Çünkü o sıralarda sadece ders değil; hayat, mücadele, sabır ve kardeşlik de öğrenilmişti. Dostluk Zamana Direnir Programda söz alan mezunlar, bu buluşmaların sıradan bir yemek organizasyonu olmadığını vurguladı. Bu sofranın; vefanın, hatıranın ve birlik ruhunun sembolü olduğu ifade edildi. Her biri hayatın farklı alanlarında sorumluluklar üstlenmiş olsa da, o masada herkes yeniden “aynı sınıfın öğrencisi”ydi. Ramazan ayının bereketiyle taçlanan bu buluşma, sadece geçmişi yad etmek değil; geleceğe dair bağları da güçlendirmek anlamı taşıyordu. Katılımcılar, bu geleneğin yıllar boyu sürmesi için kararlılık mesajı verdi. Bir Sofradan Daha Fazlası Bu iftar, bir yemek programı değil; bir vefa buluşmasıydı. Bu buluşma, bir nostalji değil; yaşayan bir kardeşlikti. Bu masa, sadece tabakların değil; kalplerin de birleştiği bir masaydı. Samsun İmam Hatip Lisesi 1995-96 mezunlarının geleneksel iftarı, dostluğun zamana yenilmeyeceğini bir kez daha gösterdi. Yıllar geçse de aynı duanın, aynı tebessümün ve aynı samimiyetin etrafında toplanabilmek… İşte asıl zenginlik buydu. Gece ilerledi, çaylar tazelendi, sohbet koyulaştı. Ayrılık vakti geldiğinde ise herkesin dilinde aynı temenni vardı: “Seneye yine aynı sofrada, aynı muhabbetle buluşmak dileğiyle…” Ve bir kez daha anlaşıldı ki; bazı dostluklar eskimez, bazı bağlar kopmaz, bazı sofralar unutulmaz.