Gazze Şeridi’nde 7 Ekim 2023’te başlayan saldırılar, 1000 gündür , yani 2 yıl 8 ay 25 gündür devam eden büyük bir insani felakete dönüştü. 11 Ekim 2025’te yürürlüğe giren ateşkes anlaşmasına rağmen Katil İsrail ordusu, Refah, Han Yunus ve Gazze şehirlerinde ayakta kalan evleri ve binaları hedef alarak üç büyük yıkım operasyonu gerçekleştirdi.   Can Kaybı ve İşgalin Boyutu 73 bin 66 can kaybı (dünkü verilere göre) Gazze’nin %70’i işgal altında Çocuk ölümleri: BM raporlarına göre 21 binden fazla çocuk öldürülmüş, binlercesi hâlâ enkaz altında bulunmaktadır. Her gün ölüm sayılarının verildiği haberlerin  en can yakıcı cümlesi de bu: ''Ambulans ve sivil savunma ekipleri hâlâ birçok bölgeye ulaşamamış, çok sayıda ceset enkaz altında kalmıştır.''   “Üreme Soykırımı”  Bu sadece bir savaş ve soykırım değil, aynı zamanda üreme soykırımıdır... Filistinli Kadınlar Kolektifi’nin raporu, Katil İsrail’in Gazze’deki operasyonlarını “üreme soykırımı” olarak tanımlamaktadır. Bu kavram, bir grubun üreme kapasitesini sistematik biçimde hedef almayı ifade eder: Sağlık altyapısının imhası: Doğum klinikleri ve tüp bebek merkezleri kasıtlı olarak vurulmuştur. Hamile kadınların hedef alınması: Beslenme ve sağlık hizmetlerine erişim engellenmiş, anne ölümleri artmıştır. Embriyoların yok edilmesi: Kliniklerin vurulması sonucu binlerce embriyo ve üreme hücresi kaybolmuştur.   Kudüs ve Batı Şeria Harem-i İbrahim Camii: İsrail yönetiminin camiyi sinagoga dönüştürme girişimi. Ezan yasa tasarısı: Mecliste kabul edilen tasarı, camilerde hoparlör kullanımını yasaklamayı ve polise müdahale yetkisi vermeyi öngörmektedir. Ramallah baskınları: İsrailli gruplar köylere saldırılar düzenlemiş, tarım arazilerini tahrip etmiş ve evleri zorla ele geçirmiştir.     Birleşmiş Milletler raporları, çocukların “merkezi hedef” haline getirildiğini ortaya koymaktadır.  Gazze’de yaşanan bu 1000 günlük kıyım, yalnızca bir bölgenin değil, tüm insanlığın vicdanını kanatan bir trajedi ve evrensel bir insanlık sorumluluğudur. Her yıkılan bina, her enkaz altında kalan çocuk, sessizliğe gömülmüş bir gelecektir. ABD ve Avrupa ülkeleri kabul etse de etmese de bu büyük bir soykırımdır. Ateşkesin ilanına rağmen devam eden yıkım ve ihlaller, uluslararası toplumun sorumluluğunu daha da ağırlaştırmaktadır. Ülkelerin ve toplumların bu tablo karşısında sessiz kalması, tarihe ortak bir utanç olarak yazılacaktır. Gazze’nin çığlığı, yalnızca Filistinlilerin değil, tüm insanlığın vicdanını sınayan bir sınavdır.