Yarım asırdır profesyonellik çarkının içindeyiz ve tüm samimiyetimizle, içtenliğimizle ifade ediyoruz oyuncuyken umutsuzluğa asla kapılmadık, başarısızlıktan hiç korkmadık… Elbette kulübede yahut tribünde oturduğumuz, kötü oynadığımız, malzeme bulamadığımız, cüzdan doluyken dahi eldivensiz kaldığımız, tehdit edildiğimiz, iftiraya uğradığımız, hakkımızın alenen yendiği oldu; hem de sayısız kereler oldu… Ancak kararlılığımızdan, oyuna aşk derecesinde tutkunluğumuzdan sebep karşılaştığımız zorlukları severek göğüsledik, işler ters giderken dahi keyif almayı becerdik… Ülke şartları belliyken, boş yakınmaların fayda getirmeyeceği aşikarken neden enerjimizi lüzumsuz tasalarla heba edecektik ki… Neylersiniz kısa videoda göreceğiniz ilkel şartların hâlâ hüküm sürdüğünü ve çocukların geçmişte bizlerin katlandığı çilelerin benzerine katlandığını görmek can yakıcı… Afrika’da adı duyulmamış ülkelerin borcunu silen devletimizin (tabii ki silsinler) İzmit gibi gelişmiş ve de zengin bir ilçede 5 takımın aynı anda idman yapışına seyirci kalışına mazeret bulmak kabul edin kolay değil… Hepsi bir yana Kağıtçı Stadyumu’nun yan tarafındaki yeşil alanın elimizden kayıp gitmesi saçmalığın daniskası! Metro inşaatı için barakaya ihtiyacınız varsa devasa alana geçen aylarda neden birer katlı baraka yaptınız derler adama… Büyük ihtimalle kısa süre sonra kalecilik okulunu kapatmak zorunda kalacağız çünkü 17.30’a maç koyulduğu için çocukların okuldan çıkış saatleri düşünüldüğünde 1 saat kalıyor idmana! Öylesine kısa sürede o kadar kişiye ne verebiliriz ki? Dahası Seka Kulübü’nün çalışma saatlerini kullanıyoruz ve yetmeyince Kocaeli Bayan Futbol Takımının engin hoşgörüsüne sığınıyoruz… Tamam, yurt dışında sıkça şahit olunduğu gibi yan yana 10-20-30 saha yapılsın beklentisi içerisinde değiliz! Lâkin belediyeler yıllardır profesyonel takımlara milyon dolarları fütursuzca akıtırken amatörlere birkaç saha yapıp buyrun kullanın demeyi akıl etmiyorsa ortada bir eksiklik olmalı değil mi? Unutmadan soğuk havada o suyun içindeki plonjonları çocuklar istiyor diye attırsakta “Cefasını çekmediğiniz şeyin sefasını süremezsin” özdeyişini sonuna kadar destekleyenler sınıfına mensubuz! Onlara uçuşlarınız biter bitmez “Malzemeleri bırakıp deparla soyunma odasına koşun” direktifini verdik ve topları, direkleri bizzat omuzlayıp götürdük… Bir ayağımız çukurda ve yarın bir gün sayılı nefesleri tüketip gideceğiz bu diyarlardan. Korkarız gözü açık gideceğiz bazı şeylerin değişmediğini görmenin üzüntüsüyle…